‘Je merkt de solidariteit. Daar voel ik me heel sterk door’

#WijzijndeNVJ. Van starters tot jubilarissen, van actieve bestuursleden tot mensen die de NVJ een warm hart toedragen. Elk lid telt! Wie zijn ze? Wat doen ze en waarom zijn ze lid van de NVJ? In deze aflevering Jonas Jongerius.

Wie: Jonas Jongerius (26)
Lid sinds: 2021
NVJ in één woord: vertrouwen
Meest trots op: ‘Een longread over misofonie waarmee ik een Blendle-schrijfwedstrijd heb gewonnen. Ik kreeg veel berichten van mensen die zich herkenden in mijn artikel. Bijzonder als je verhaal echt impact heeft.’
Inspirator: ‘Mijn vader, Stephan Jongerius. Misschien kwam het door de kranten die elke ochtend tijdens het ontbijt over de tafel verspreid lagen. Dat ik daardoor nieuwsgierig werd naar de totstandkoming van al die artikelen. “Ga niet de journalistiek in”, zei hij toen ik hem vertelde dat ik overwoog om naar een open dag van de journalistiekopleiding te gaan. De romantiek is eraf en de kans op een mooie baan na je studie is nihil. “Hooguit als freelancer, voor een hongerloontje.” Vervolgens ging ik toch journalistiek studeren, haha.’

Je studeerde af met een essay over de ethische verantwoording van Nederlandse mediabedrijven die actief zijn op TikTok. Wat heb je precies onderzocht?

‘TikTok is razend populair onder jongeren. Daarom zijn mediabedrijven er ook op actief. Maar TikTok komt uit China en verzamelt data waarvan wij niet weten waar het terechtkomt, houdt zich niet aan Europese wetgeving en heeft ook journalisten bespioneerd. Dus ik vroeg me af: is het dan niet gek dat bijvoorbeeld de NOS vier TikTok-accounts heeft met ruim een miljoen volgers?’

Hoe reageerden de mediabedrijven die je hebt gesproken?

‘Pieter Klok is heel stellig: de Volkskrant gaat niet op TikTok. De NOS zegt juist dat ze de risico’s kennen, maar voor hen is het leidend dat ze zo een doelgroep bereiken die ze anders niet bereiken. Een cyberexpert zei dat mediabedrijven TikTok eigenlijk moeten boycotten zolang ze niet aan Europese wetgeving voldoen. Vanwege het bereik en succes acht ik de kans echter zeer klein dat mediabedrijven naar zijn oproep zullen luisteren.’

Je werkt nu voor het Brabants Dagblad en Villamedia.

‘Ja, na mijn stage vorig jaar vroeg hoofdredacteur Chris Helt of ik niet voor één dag in de week kon blijven hangen om over journalistiek en Nederlandse media te schrijven. Bij het Brabants Dagblad kon ik ook na een stage als freelance verslaggever op de stadsredactie aan de slag. Mensen met bijzondere verhalen tegenkomen en dat op te kunnen pennen, vind ik echt heel leuk. De afwisseling spreekt me ook erg aan. Hopelijk komt er de komende maanden nog een mooie derde opdrachtgever bij.’

De DPG Werkcode was voor mij een ingang om met mijn chef om de tafel te gaan zitten

En het freelancen, hoe bevalt dat?

‘Ik vind het nu nog wel fijn omdat het ook een bepaalde vorm van vrijheid geeft. Maar op een gegeven moment zou ik wel een vaste werkgever willen hebben. Alleen al financieel, gewoon weten wat er maandelijks binnenkomt. Dat is nu nog heel verschillend.’

Waarom ben je lid geworden van de NVJ?

‘Als student was Villamedia reden om lid te worden. Die hadden we bij ons thuis en vond ik altijd super interessant om te lezen. Daarna is heel snel de DPG Werkcode gekomen en toen wist ik: o ja, om deze reden ben ik dus ook lid. Inmiddels ben ik Young Professional-lid.’

En wat heeft de DPG Werkcode concreet voor jou betekend?

‘De werkcode was voor mij een ingang om eens met mijn chef om de tafel te gaan zitten. In het begin kreeg ik bijvoorbeeld een klus voor 500 woorden, maar als dat door ander nieuws in de krant werd ingekort tot 300 woorden kreeg ik maar voor 300 betaald. Inmiddels spreken we vooraf het aantal tekens af per verhaal en krijg ik daarvoor betaald, ook als het wordt ingekort.

Dat is echt iets wat de NVJ voor mij heeft betekend. Maar ook de actie die nu speelt rondom de cao, #hetmomentvoorvijftienprocent. Bijna alle redacties doen mee, iedereen vindt dat wij koopkrachtreparatie verdienen. Je merkt de solidariteit en saamhorigheid. Daar voel ik me heel sterk door.’

Horen, zien, lezen

Televisie: ‘Ik kijk amper tv. Soms het Achtuurjournaal en guilty pleasures als First Dates en De Slimste Mens. En af en toe een voetbalwedstrijdje.’

Podcast: ‘Weer een dag, Wat een week, Met Groenteman in de kast, De Stemming van Vullings en Van der Wulp, AT6 – Het echte geluid uit Amsterdam, De Korvelse Kant, Radio Romano.’

Dagblad: ‘Brabants Dagblad. De app en soms op papier: de Volkskrant, NRC, Parool (als trotse Tilburger nog wel).’

Tijdschrift: ‘Villamedia, Vrij Nederland, VPRO Gids, Donald Duck.’

Journalist: ‘Bas Vermeer van het Stadsgezicht van Tilburg. Van hem heb ik de fijne kneepjes van het vak mogen leren. En er zijn (te) weinig mensen die me kunnen laten glimlachen terwijl ik de krant lees. Marcel van Roosmalen kan dat. Naast het verslaan van al het drama dat zich in de wereld afspeelt, moeten er ook auteurs zijn die af en toe een glimlach op ons gezicht kunnen toveren. Anders worden we straks allemaal depri.’

Muziek: ‘Hip hop (oldskool), jazz, rare muziek uit de 70’s en 80’s, house. Tja, eigenlijk nog veel meer: A Tribe Called Quest, Mac Miller, Lou Reed, Creedence Clearwater Revival, Doe Maar, Tindersticks (My Sister – over goede, rare muziek gesproken), Mall Grab, Brunzyn. Als het maar geen carnavalsmuziek is, zegt de Brabander.’

Foto: Jules van Iperen