‘Little Boy’ en ‘Fatman’

woensdag 13 september 2017

Columnisten voor wie ironie en sarcasme onmisbare stijlfiguren zijn, kunnen hun lol niet op. Het zijn gouden tijden. De onderwerpen liggen voor het oprapen. En daarbij hoeft het niet elke dag over die politieke slettenbak Trump en zijn cynische volgers te gaan. Laat dat maar aan de Amerikaanse ‘hosts’, annex stand-up-comedians, in hun talkshows over.

Trevor Noah, Stephan Colbert en John Oliver maken bijna elke dag gehakt van deze twitterende narcist van wie niemand vreemd zal opkijken als hij in een megalomane bui de ‘’nuke-code’’ in 140 tekens naar dat ventje met die pizzabuik en dat bloempottenkapsel stuurt. Om hem te laten weten dat hij echt op die ‘’knop’’ kan drukken als het niet afgelopen is met het testen van die vuurpijlen en paddenstoelbommetjes.

Maar dat kernwapengekletter is natuurlijk geen geintje. Al zou je dat wel gaan denken, wanneer je de berichtgeving en duidingen van de Nederlandse publieke zenders vergelijkt met die van bijvoorbeeld de Angelsaksische nieuwszenders .  Met name ‘Newsnight’ (BBC), CNN en de Amerikaanse televisienetwerken NBC, ABC en CBS leveren journalistiek maatwerk in nieuws en duiding waarbij je niet met meer vragen blijft zitten dan die je al had.

Je wordt bijna overweldigd door echte deskundigen van gerenommeerde denktanks, voormalige veiligheidsadviseurs  van Trump’s voorgangers, Britse diplomaten en noem maar op. Zij staan met hun gedegen kennis en analytisch vermogen in schril contrast tot de lieden die de Nederlandse redacties van nieuwsprogramma’s en talkshows voor een fles wijn en een taxivergoeding naar de studio’s weten te verleiden.

Neem de laatste ontwikkeling in Noord-Korea met de proef van die veronderstelde waterstofbom.  Terwijl ‘Fat Man’ en ‘Little Boy’ nucleair armpje blijven drukken en een beetje kenner van de huidige geopolitieke verhoudingen een Derde Wereldoorlog niet uitsluit,  was het voor ‘Nieuwsuur’  die avond pas het derde onderwerp.  Ik dacht even dat ik per ongeluk naar een aflevering van Uitzendinggemist.nl keek. Nee hoor, het mislukte gepolder over de arbeidsmarkt won het van een kernoorlog in de maak.

Bij ‘Pauw’ was de pikorde van het nieuws weliswaar iets anders geordend, maar veel wijzer werd je er niet van. De enige professorale Korea-kenner met een hoog gehalte van een grijze muis, was weer tussen zijn stoffige boeken weggehaald om dezelfde apocalyptische riedel af te steken die we deze man al zo vaak hebben horen stamelen: ‘Little Boy’ zal zijn atoomspeeltjes niet opgegeven en zal blijven provoceren totdat ‘Fat Man’ met pesterig militair machtsvertoon ophoudt.  En Charles Groenhuijsen kwam als Amerika-deskundige niet verder dan ’ik weet het ook niet meer’.

Waar waren de bij uitstek ingewijde deskundigen van bijvoorbeeld ‘Clingendael’ om deze grootste nucleaire dreiging sinds de Cuba-crisis (1962) van hun lang bestudeerde inzichten te voorzien? Is Maarten van Rossum bij het grof vuil van het Mediapark gezet omdat hij  twee keer per jaar zes weken lang vanuit een heel ongemakkelijk zittend decormeubel wat grappen gromt bij de tv-quiz De Slimste Mens?

Nee, we waren goed af zeg met al die zelfbenoemde dokter Clavans die n.a.v. de H-bom geen seconde stil stonden bij de geopolitieke rol van Moskou en Beijing bij dit soort wereldomvattende majeure conflicten. Washington heeft de Russen en de Chinezen hard nodig om die perverse puber Kim Jong-un met praten op vreedzamer gedachten te brengen, want ‘fire and fury’ is een eenmalige voorstelling.

In dat geval heb ik nog een tip: leer ‘Little Boy’ waterstof met peroxide te mengen en laat hij dat in zijn haar te smeren om er net zo nichterig koket uit te zien als die andere geblondeerde splijtzwam Trump. Geert heeft nog wel een recept met hoeveel je van dat goedje nodig hebt en hoe lang je dat in je haar moet laten trekken om er als een wuft warhoofd uit te zien.

Of kan Jesse nog uitkomst bieden? Ik zag de ‘Heiland’ op een foto in de Volkskrant tijdens de première in Carre van dat propagandafilmpje over de GroenLinkse leider. Het is maar goed dat er een bijschrijft onder stond, want het had ook de EO-Jongerendag kunnen zijn. Al die breed lachende, jeugdige gezichten, blije, bijna vrome tronies met gebleekte tanden die wilden zeggen: kijk daar zit hij, onze Verlosser. Vertrouw op hem, dan komt alles goed!

En de ‘Jessias’ zelf? Die liet zich geil van zoveel aandacht gewillig door een meiske in zijn blozende linker wang knijpen.

’t Is maar dat jullie het weten, ‘Little Boy’ en ‘Fat Man’. Zo kan het ook. In vuur en vlam staan van zelfingenomenheid, maar zonder schadelijke fall out voor de rest van de wereld.